Izrael nie ma odrębnego systemu oceny zgodności produktów z rozpoznawalną nazwą lub logo (jak CE w Unii Europejskiej lub CCC w Chinach). Zamiast tego istnieje kilkaset obowiązkowych norm dla różnych kategorii produktów zadeklarowanych w akcie prawnym. Dla tych kategorii produktów, w zależności od klasy ryzyka, przewiduje się różne ścieżki oceny, od prostej rejestracji importera po badania i certyfikację. Ponadto wiele produktów radiowych importowanych do Izraela wymaga homologacji typu wydanej przez Ministerstwo Komunikacji (MoC). W Izraelu istnieje Znak Standardu, ale jego stosowanie jest dobrowolne.


Jedynym organem statutowym w Izraelu, który opracowuje i ustanawia standardy, jest Izraelska Instytucja Normalizacyjna (SII). „Ustawa o normach z 1953 r.”, utworzona ustawą Knesetu (parlamentu), nakłada na SII odpowiedzialność za przygotowanie, publikację specyfikacji technicznych i norm dla produktów i usług, zarówno wytwarzanych lokalnie, jak i importowanych. Obecnie SII jest jedyną instytucją w Izraelu odpowiedzialną za normalizację, ocenę zgodności, testowanie, certyfikację produktów, certyfikację systemu zarządzania i odpowiednie działania szkoleniowe.
W 2021 r. Ministerstwo Gospodarki i Przemysłu wydało „Izraelski dekret w sprawie importu i eksportu (grupy importowe)”. Ustawa aktualizuje izraelski system grup importowych i upraszcza wymagania dotyczące oceny zgodności importowanych produktów podlegających izraelskim normom obowiązkowym.
Obecnie w Izraelu wymaganych jest około 500 obowiązkowych norm (z wyłączeniem żywności) podlegających systemowi regulacyjnemu. Podzielono je na cztery grupy ze względu na potencjalne ryzyko dla konsumentów związane z produktem. W ramach prowadzonej reformy jedynie 150 norm znajdzie się w grupie 1, obejmującej te, które wiążą się z największym ryzykiem i najwyższymi wymaganiami w zakresie badań i certyfikacji. Pozostałe normy zostaną przeniesione i sklasyfikowane w grupach 2 i 3, czyli o niższym ryzyku i niższych wymaganiach w zakresie badań i certyfikacji. Grupa 4 obejmuje produkty przeznaczone do użytku przemysłowego. Po reklasyfikacji tych standardów nastąpi wzmożony nadzór rynku.
Proces wdrażania tej reformy rozpoczął się w maju 2021 r. i ma zakończyć się w marcu 2023 r.
Do grupy produktów podlegających obowiązkowym normom izraelskim zaliczają się m.in.:
Organem odpowiedzialnym za programy certyfikacji produktów i systemów jest Izraelski Instytut Standardów (SII). Stosowanie znaku standardu jest na ogół dobrowolne, ale prawo izraelskie wskazuje, że niektóre grupy produktów muszą zostać certyfikowane, zanim zostaną wprowadzone na rynek. Produkty kwalifikujące się do Znaku Standardu muszą spełniać wymagania obowiązujących norm i być produkowane przez firmę posiadającą zatwierdzony system zapewnienia jakości podobny do ISO 9002.
Znak Normy jest dowodem, że opatrzony nim wyrób spełnia wymagania obowiązujących norm, które zapewniają jakość i tego wyrobu.
Prawo do oznaczania wyrobów symbolami Znaku Standardów przyznaje producentom system Znaków Standardów. Przed jej przyznaniem Instytucja Normalizacyjna musi być przekonana, że wyrób spełnia wymagania obowiązujących norm, a także, że producent posiada możliwości zagwarantowania prawidłowego procesu produkcyjnego, urządzeń badawczych i metod nadzoru zapewniających jakość i bezpieczeństwo wyrobów . Instytucja Normalizacyjna sprawuje także stały nadzór nad jakością zarządzania, procesem produkcyjnym oraz badaniami wyrobów w celu zapewnienia zgodności wyrobu z normami.
Licencja na oznaczenie produktu Znakiem Standardowym może być udzielona:
Dopuszczenie do obrotu produktów zawierających technologie bezprzewodowe dla Izraela podlega procesowi certyfikacji prowadzonemu przez MoC. Wymagania MoC opierają się na wymaganiach wydanych przez dyrektywę w sprawie sprzętu radiowego (RED) w celu dopuszczenia do obrotu w Europie. W związku z tym MoC akceptuje zgłoszone wyniki testów przeprowadzonych w celu uzyskania oznakowania CE, dzięki czemu nie ma potrzeby testowania produktów w laboratoriach w Izraelu. Jest to wygodne dla producentów, którzy muszą czekać od dziesięciu do dwunastu tygodni na certyfikację MoC, na zakończenie której musi być zaangażowany lokalny przedstawiciel z Izraela.
Po pomyślnym zatwierdzeniu produktu przez organ, producent ma obowiązek oznaczyć swój produkt na rynek izraelski etykietą zatwierdzenia MoC.
Lista produktów wymagających homologacji typu MoC obejmuje m.in.:
Nadajnik radiowy, sprzęt RFID, czytniki kart zbliżeniowych, inne produkty zawierające jakiś rodzaj nadajnika RF, terminale radiowe, urządzenia Bluetooth, urządzenia Zigbee, urządzenia WiMAX, radary samochodowe itp.