Zgodność produktu
w Egipcie

Formalne wdrażanie norm w Egipcie datuje się na rok 1957, kiedy dekretem prezydenckim nr 29 z 1957 r. ustanowiono Egipską Organizację Normalizacyjną (EOS). Później, w 2005 roku, organizacja zmieniła nazwę i stała się Egipską Organizacją ds. Standardów i Jakości. Obecnie Egipt może poszczycić się repertuarem obejmującym 8500 norm, z czego 5000 sklasyfikowano jako egipskie przepisy techniczne lub normy obowiązkowe.

Według raportów EOS podjęto wspólne wysiłki w celu dostosowania obowiązkowych norm do międzynarodowych standardów, przy czym około 80 procent tych norm opiera się na wytycznych ustalonych przez instytucje światowe, takie jak Międzynarodowa Organizacja Normalizacyjna z siedzibą w Genewie. To strategiczne dostosowanie ma na celu włączenie Egiptu do międzynarodowych praktyk handlowych i ułatwienie wymiany towarów i usług w skali globalnej.

W przypadkach, gdy nie istnieje konkretna obowiązkowa norma egipska, dekret ministerialny nr 180 z 1996 r. zapewnia importerom elastyczność w wyborze odpowiedniej normy spośród siedmiu systemów międzynarodowych, w tym norm ISO, norm europejskich, amerykańskich, japońskich, brytyjskich i niemieckich. W przypadku produktów związanych z żywnością, jako część dostępnych opcji uwzględnia się również normy Kodeksu, co pozwala na stworzenie zróżnicowanego i uznanego na całym świecie zestawu norm, które będą stanowić wytyczne dla importerów w przypadku braku specyficznych wymagań egipskich.

Zgodnie z obowiązującymi przepisami importowymi, dokładna kontrola każdego składnika produktu jest obowiązkowa, niezależnie od historii zgodności produktu, kraju pochodzenia, eksportera, nadawcy czy importera. Zanim produkty importowane zostaną dopuszczone do sprzedaży bezpośredniej na rynku egipskim, muszą być zgodne ze specyfikacjami egipskimi lub spełniać normy ustanowione przez organizacje międzynarodowe, z którymi Egipt jest stowarzyszony, takie jak ISO, IEC i Codex Alimentarius, jeśli nie ma odpowiedniej normy egipskiej.

Po wprowadzeniu nowego produktu do kraju, szczególnie jeśli nie był on wcześniej importowany, urzędnicy celni często wymagają pisemnego opisu lub standardu w celu potwierdzenia, że kwalifikuje się on do importu.

W Egipcie ustanowiono obowiązkowe normy, które muszą spełniać zarówno produkty importowane, jak i produkowane w kraju. Generalna Organizacja Kontroli Eksportu i Importu (GOEIC) jest odpowiedzialna za egzekwowanie procedur zapewniających zgodność z tymi normami. Producenci lub właściciele znaków towarowych chcący eksportować produkty podlegające przepisom do Egiptu są zobowiązani do zarejestrowania się w GOEIC.

Do odprawy celnej przesyłek produktów objętych regulacją w egipskich portach i na granicach wymagane jest świadectwo kontroli (CoI). Certyfikat ten powinien zostać wydany przez akredytowaną i uznaną jednostkę certyfikującą, taką jak Intertek, co dodatkowo podkreśla zaangażowanie w zapewnienie jakości i zgodność z egipskimi normami podczas procesu importu.

Dekrety ministerialne 991 i 43 wymagają, aby wszystkie produkty podlegające regulacjom:

• Wykazanie zgodności z wymaganymi normami egipskimi i/lub normami międzynarodowymi w przypadku braku mających zastosowanie norm egipskich, po uwzględnieniu zasadniczych wymagań egipskich
• Posiadanie świadectwa kontroli (CoI) towarzyszącego każdej wysyłce produktów do Egiptu.

Według GOIEC importer powinien przed importem skontaktować się z akredytowaną firmą kontrolującą w Egipcie, która umówi się z odpowiednikiem za granicą na kontrolę.

W przypadku produktów chemicznych Egipt opublikował dekret nakładający na przedsiębiorstwa obowiązek stosowania kart charakterystyki (SDS) produktów chemicznych. Dekret wprowadza obowiązkowy standard, który wcześniej był dobrowolny, który wymaga od producentów i importerów chemikaliów przestrzegania międzynarodowej normy SDS (ISO 11014/2009).

Artykuł 74 Regulaminu Importu i Eksportu stanowi, że opakowanie powinno nadawać się do przechowywania produktu, a produkt powinien zajmować całą przestrzeń pojemnika. Jeżeli pojemnik jest drewniany, do samego pojemnika należy dołączyć urzędowy certyfikat stwierdzający, że jest on wolny od szkodników i owadów szkodliwych dla drewna. Dane widniejące na sprzęcie, narzędziach i maszynach powinny być identyczne z tymi widniejącymi na opakowaniu. Kraj pochodzenia powinien być wskazany na każdym przedmiocie i nie powinien być usuwalny. Należy do nich dołączyć katalog w języku arabskim zawierający następujące informacje:

• Ilustracyjny projekt części.
• Sposób montażu i działania.
• Procedury konserwacyjne.
• Obwody elektryczne urządzeń elektrycznych.
• Środki bezpieczeństwa.

Obowiązkowa w procesie importowania, produkcji lub montażu jakiegokolwiek sprzętu wyposażonego w element komunikacyjny, homologacja typu gwarantuje zgodność sprzętu z normami uznanymi na całym świecie w Egipcie, obejmującymi częstotliwość radiową (RF), kompatybilność elektromagnetyczną (EMC) oraz bezpieczeństwo i zdrowie standardy. Import, produkcja lub montaż sprzętu komunikacyjnego, który nie jest zgodny z zatwierdzonymi normami, jest wyraźnie zabroniony na mocy ustawy komunikacyjnej nr 10/2003. To ograniczenie ma na celu ograniczenie potencjalnych szkód i zakłóceń w sieciach licencjonowanych dostawców usług komunikacyjnych, zapobieganie niekorzystnemu wpływowi na otaczający sprzęt elektryczny oraz ochronę zdrowia użytkowników końcowych sprzętu komunikacyjnego.

Obecnie istnieją cztery różne schematy procedur homologacji typu: schemat lekki, pośredni, ścisły i schemat z przewodnikiem.

Obowiązujące wymagania mogą się różnić w zależności od kraju pochodzenia wnioskodawcy/producenta. Przepisy NTRA określają cztery kategorie zatwierdzeń, w zależności od kraju pochodzenia:

• Light Scheme (dla wnioskodawców/producentów z Europy Zachodniej, Australii, Kanady, Japonii, Rosji, Singapuru, Korei Południowej, Tajwanu lub USA)
• Ścisły schemat (dla wnioskodawców/producentów z Chin lub Indii)
• Program z przewodnikiem (dla wnioskodawców/producentów z Egiptu)
• Program pośredni (dla wnioskodawców/producentów z dowolnego kraju, który nie został wymieniony)

Procedury testowania zgodności NTRA muszą być zgodne z normami określonymi w dyrektywie 2014/53/UE w sprawie urządzeń radiowych (RED) i/lub raportach z testów Federalnej Komisji Łączności (FCC) przeprowadzonych przez akredytowane laboratoria. W związku z tym nie ma obowiązku przeprowadzania testów w kraju. Ponadto obowiązkowe jest uwzględnienie certyfikatu badania typu UE lub dotacji FCC w dokumentacji technicznej przedkładanej NTRA.

Po zakończeniu testów typu sprzętu wnioskodawcy są zobowiązani uzyskać zgodę NTRA, składając niezbędną dokumentację za pośrednictwem oficjalnego adresu e-mail NTRA. Dokumentacja techniczna powinna obejmować istotne elementy, w tym raporty z testów RED/FCC, certyfikat badania typu UE/dotację FCC, kompleksowe specyfikacje sprzętu, instrukcję obsługi, schemat blokowy, między innymi zdjęcia wewnętrzne i zewnętrzne. Każdy program wymaga przedstawienia Certyfikatu ISO 9001 lub jego odpowiednika jako części dokumentacji technicznej. Warto zauważyć, że program kierowany wymaga inspekcji fabrycznej w celu uzyskania homologacji typu.